Balzac  ( 20.05.1799)- (18.08.1850)

Honoré de Balzac 20 Mayis 1799'da Tours'da dogdu. Babasi bir köylü ailesindendi; adini sonradan Balzac olarak degistirmis ve buna soyluluk ifade eden “de” öntakisini eklemisti. Balzac hukuk ögrenimi yapti, ama küçük yaslardan beri edebiyata gösterdigi egilim, sonunda agir basti. ilk edebi yapitlarinin basarisizliga ugramasi nedeniyle basimcilik, yayincilik, hatta dökümcülük yapti. Ancak sonunda kesin olarak edebiyata yöneldi. Yasami boyunca, bir salon adami olarak göze çarpti. Hükümdarlarin hükümdar soyundan gelmesi gerektigini savunanlara katildi, görüslerini kimi yapitlarina da yansitti. 1830'lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amaciyla, eski ve yeni romanlarini üç bölüm altinda topladi: Örf ve Adet incelemeleri; Felsefi incelemeler ve Çözümleyici incelemeler.

1840'dan sonra, insanlik Güldürüsü'nün ciltleri yayinlanmaya baslandi; insanlik Güldürüsü, Balzac'in daha önce yazdigi romanlarin toplandigi ciltlerin genel basligiydi. Ne var ki hastaydi, gitgide artan agrilari da edebiyat çalismalarinin yavaslamasina neden oluyordu. 1848 devrimi gibi önemli tarihsel olaylari yasadiktan sonra, 18 Agustos 1850'de öldü. Arkasinda 85 tamamlanmis, 50'si taslak halinde kalmis romanlar birakti. Balzac, insanlik Güldürüsü'nün, sayisi 2000'i asan kahramanlari ile önümüze Fransiz toplumunu ve kimi evrensel degerleri sermistir. Baslica yapitlari arasinda Goriot Baba, Vadideki Zambak, Eugenie Grandet, Köy Hekimi, Köylüler, iki Yeni Gelinin Anilari sayilabilir. Asagida, iki Yeni Gelinin Anilari adli kitaptan bir bölüm bulacaksiniz. Balzac'in 1840-1841 yillari arasinda yazdigi, iki arkadasin birbirlerine gönderdigi mektuplardan olusan iki Yeni Gelin, önce La Presse gazetesinde 1 Kasim 1841 – 15 Ocak 1842 arasinda tefrika edildi, daha sonra Souverain yayinlari arasinda 1842 yilinda kitap olarak yayinladi.

Honoré de Balzac ölçüsüz hirsi, devasa yapitinin evrenselligiyle, Moliere ve Hugo'yla birlikte kuskusuz Fransiz edebiyatinin en önemli adlarindandir. italya'da Dante'nin, ispanya'da Cervantes'in, ingiltere'de Shakespeare'in, Almanya'da Goethe'nin, Rusya'da Tolstoy'un yaptigi gibi, o da Fransa'da gerçeklige damgasini vurmus, dilin bütün olanaklarini kullanarak çaginin toplumunu anlatmis, kendi kisiligini yapitina yansitarak, yasamla edebiyat arasinda sasirtici iliskiler kurabilmistir. Yasamla romani kaynastirarak, 'yasamdaki zaferlerle' 'edebiyattaki zaferleri' ayni potada eritmis, yasamini ve romanlarini 'kesinlikle ayni biçimde kurmustur' (Proust).